Fudbalski klub Čukarički bio jedan od prosečnih ili, često rečeno, "malih" beogradskih klubova koji su predstavljali jedan deo grada, u ovom slučaju Banovo brdo i opštinu Čukaricu. Takvih klubova bilo je i u drugim delovima Beograda kao što su npr.: BSK Borča, Železnik, OFK Beograd sa Karaburme, Zemun, Voždovac, Zvezdara, Rad sa Banjice, Obilić sa Vračara itd... Većina tih klubova je kroz istoriju menjala rang takmičenja i popularnost u svom kraju i takmičili se od Superlige, preko Prve lige do Srpske lige, odnosno trećeg ranga takmičenja. Posle raspada stare Jugoslavije, posebno krajem 90-ih i početkom 2000-ih gotovo svaki od nabrojanih klubova imao je izlete u vrh Srpskog fudbala. Primera radi, Obilić je 1998. godine osvojio titulu prvaka država što je jedini put da titulu nije osvojio neko od "večitih". Sećamo se i moćnog Železnika, osvajača kupa iz 2005. godine i njegovog nastupa u Evropi kada je izbacio bivšeg prvaka Ervope, Steauu iz Bukurešta. OFK Beograd je bio sinonim za kvalitetnu omladinsku školu, po čemu je bio poznat i u evropskim okvirima. Kasnije, epitet rasadnika talenata imao je i Rad sa Banjice.

Nekadašnji Čukarički Stankom je bio klub koji je često bio na granici prvog i drugog ranga takmičenja. Reklo bi se, veoma često, prejak za drugu ligu a slab za najjači stepen takmičenja. Klub koji u svom kraju (Čukarica) nije imao dovoljno veliku podršku navijača kao što su imali drugi "slični" klubovi kao što su: Zemun, OFK Beograd ili Rad. Sa skromnom infrastrukturom i manjom istorijom od pomenutih gradskih rivala. Tokom 2000-ih, klub je bio pred velikim problemima, sa slabim rezultatima i nagomilanim dugovima a sve to je nagoveštavalo gašenje jedne tradicije.

Stotine edukativnih tekstova o dečijem fudbalu u regionu, samo na našoj platformi.

Tokom 2011. godine, dok Srbija još uvek ne poznaje termin "privatizacija klubova" u punom značenju, pojavljuje se investitor koji nudi novu ideju organizacije i funkcionisanja kluba sa Banovog brda. Mnogi su bili sumnjičavi, osim gospodina Dragana Gala Obradovića, vlasnika kompanije ADOC, koji je klub kupio za nešto više od 10 miliona eura i prihvatio nasleđeni dug od oko 12 miliona. Po dolasku u klub, formirao je organizacioni tim i postavio ciljeve a onda pažljivo gradio strukturu i plan organizacije. 

Tokom naredne četiri godine, klub se konsolidovao na svim nivoima, od infrastrukture, igračkog kadra, stručnog profesionalnog kadra na svim nivoima kluba do organizacije omladinske škole koja je temelj ovog kluba, što je pokazao period nakon toga. Samo četiri godine kasnije, FK Čukarički postaje osvajač Kupa Srbije posle pobede u finalu nad tadašnjim šampionom države Partizanom. Narednih godina, Čukarički je redovno u vrhu tabele i učesnik evropskih takmičenja.

 Onda počinju ovi naslovi u srpskoj sportskoj štampi…

Čukarički je za poslednjih pet godina inkasirao više od 18 miliona eura od prodaje igrača i uz Crvenu Zvezdi i Partizan, to je klub sa najviše zarađenog novca od tranfera. Igrači Čukaričkog, poslednjih pet godina nastavljali su karijere u Mančester Sitiju, Laciju, Udinezeu, AZ Alkmaru, Bragi, Kopenhagenu, Brižu, Minhenu, Šahtjoru, BATE Borisovu… Poslednji u nizu je mladi Kamenović koji je potpisao ugovor sa Lacijom u vrednosti od 2,5 miliona eura, a doskora je bio član kadetske selekcije i još tada projektovan za brz ulazak u prvi tim. Na zimskim pripremama seniorskog tima Čukaričkog nalazi se čak 13 igrača iz Omladinske škole a najmlađi od njih je rođen 2004. godine.

Finansijski, FK Čukarički je najstabilniji domaći klub, koji nema probleme sa kojima se suočava preko 90% srpskih klubova. U prilog tome ide i činjenica da je klub, za vreme prekida prvenstva zbog pandemije virusa Kovid-19 kada su svi klubovi tražili alternativna rešenja za finansijske gubitke, svim svojim igračima i trenerima isplatio tri plate i to unapred.

Bivši kapiten Čukaričkog a sada Direktor Omladinske škole ovog kluba, Igor Matić, ističe značaj poštovanja filozofije kluba na svim nivoima. Čukarički gaji isti stil igre u svim selekcijama kluba a orjentacija je na napadački, totalni, fudbal i svi treneri u klubu su dužni da poštuju taj stil igre.

U ovom trenutku FK Čukarički ima oko 300 dece u klubu a njihov rad organizuje 20 stručnjaka. Deca su oslobođena plaćanja članarine i nemaju dodatne troškove. Sve selekcije kluba se, rame uz rame, bore za titule sa Crvenom Zvezdom i Partizanom, u svim starosnim kategorijama.

Direktor Igor Matić daje dva predloga za škole fudbala u Srbiji, za koje smatra da dugoročno mogu da donesu dobrobit srpskom fudbalu u stvaranju igrača za velika dela. Prvo je da se ukine značaj takmičarskih rezultata sve do 15-te godine kako bi se rasterećenije radilo na obuci igrača, koju smatra najvažnijom. Drugi predlog je da svaka škola fudbala mora da ima dobrog demonstratora, jer je iz iskustva naučio da je to bitan segment u radu sa najmlađim uzrastima.

Čukarički je najstabilniji srpski klub u svakom smislu, organizaciono, finansijski i igrački. Sve to, klub je postigao za kratko vreme i postao primer dobre prakse i uzor mnogim klubovima u regionu.

Verujemo da će Čuka ostati na tom nivou i nastaviti razvoj, prvenstveno zbog zdrave priče i značaja za srpski fudbal. Takođe, verujemo i da će ovaj klub biti primer mnogim drugim klubovima koji bi krenuli njihovim putem kako bi konkurencija na fudbalskom polju postala veća a posledično dovelo i do značajno boljih reprezentativnih rezultata.

Imate li bolji primer funkcionisanja kluba od ovoga što je postao Čukarički?

TC-TIM